در بني اسرائيل عابدي بود كه دنبال كارهاي دنيا هيچ نمي رفت و دائم در عبادت بود ، ابليس صدايي از دماغ خود در آورد كه ناگاه جنودش جمع شدند ، به آنها گفت :

چه كسي از شما فلان عابد را براي من مي فريبد ؟ يكي از آنها گفت : من او را مي فريبم .

ابليس پرسيد : از چه راه ؟ گفت : از راه شهوت . شيطان گفت : تو اهل او نيستي و اين ماموريت از تو ساخته نيست ، او شهوت را تجربه نكرده است. ديگري گفت : من او را مي فريبم . پرسيد : از چه راه بر او داخل مي شوي ؟ گفت : از راه شراب . گفت : او اهل اين كار نيست كه با اينها فريفته شود. سومي گفت : من او را فريب مي دهم ، پرسيد : از چه راه ؟ گفت : از راه عمل خير و عبادت. شيطان گفت : برو كه تو حريف اويي و مي تواني او را فريب دهي.

پرسش : چرا نام امام زمان (عج) در قرآن نيامده است تا هيچ ابهامي در وجودش باقي نماند ؟

پاسخ : قرآن كريم براي معرفي شخصيتهاي الهي از سه راه وارد مي شود ، و در هر موردي طبق مصالحي از شيوه خاصي پيروي مي كند. گاهي معرفي با اسم ، گاهي معرفي با عدد ، و گاهي نيز معرفي با صفت.

اگر نام حضرت مهدي عليه السلام در قرآن نيست ، ولي صفات و خصوصيات حكومت او در قرآن وارد شده است.

اصولا قرآن در معرفي افراد ، مصالح عالي را در نظر مي گيرد . گاهي مصالح ايجاب مي كند تنها به صفات افراد بپردازد ، چنان كه درباره حضرت مهدي عليه السلام جريان از اين قرار است كه :