واژه برزخ در اصل به معني چيزي است كه در ميان دو چيز حائل و واسطه شود ، و به هر امري كه در ميان دو چيز يا دو مرحله قرار گيرد ، برزخ مي گويند ، و همچنين به زميني كه بين دو دريا قرار گرفته ، و همچنين آن مرزي كه بين آب شيرين و شور قرار گرفته و مانع مخلوط شدن آن دو است ، برزخ مي گويند.

در اينجا ، منظور از برزخ جهاني است كه بين دنيا و آخرت قرار گرفته است كه از هنگام مرگ هر انسان شروع مي شود و تا پديدار شدن روز قيامت ادامه دارد ، بنابراين هم اكنون عالم برزخ وجود دارد ، و آنانكه مرده اند در اين عالم به سر مي برند.

به عبارت روشنتر وقتي انسان مرد ، بدن او مرده است ، ولي روح او از بدن جدا شده و زنده است ، زيرا روح از عوارض جسم نيست ، تا با مرگ جسم ، او نيز بميرد ، بلكه يك گوهر مستقلي است ، كه بدون جسم نيز به بقاي خود ادامه مي دهد ، و همچنين روح بعد از مرگ جسم ، در عالمي به نام برزخ قرار مي گيرد ، در عين آنكه ارتباطي نامرئي با جسم خود نيز دارد.