شخصي همواره در دل شب با سوز و گداز خدا را مي خواند. كامش با لفظ «الله الله» شيرين بود. اين حالت روحاني بر شيطان سخت آمد.

پيش وي رفت و گفت: اي پررو ! تو كه مي بيني خداوند، در برابر دعاها و اصرار تو لبيكي نمي گويد، چرا اين قدر لجاجت مي كني؟ بس است، دعا كردن را رها كن و پي كار خود برو.

آن مرد بي چاره از القاي شيطان، افسرده گشت و دعا را رها كرد. او در خواب خضر را در باغي سبز و خرم ديد. خضر به او گفت: چه شد؟ چرا ديگر الله الله نمي گويي؟ در جواي گفت: من هر چه خدا را بيشتر مي خوانم جوابم را نمي دهد.