آيت الله کوهستاني رحمة الله عليه

نقل از کتاب پرواز روح:

کوهستان قریه ای است که در فاصله 6 کیلومتری بهشهر مازندران واقع است . در آنجا مردی به نام آقای حاج شیخ محمد کوهستانی دانشمند، مجتهد و استاد علم اخلاق و معارف حقّه الهیّه بود . این مرد بزرگ مربی جمعی از علما و طلاب علوم دینیه بوده است .

کسانی که او را می دیدند قبل از آنکه علم و فقاهت او جلب توجهشان را بکند معنویت و حقیقت و اخلاق و کمالات انسانی او آنها را متوجه به خود می کرد. قلبش مملو از عشق و محبت به خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام خصوصاً حضرت ولیعصر ارواحنا فداه بود.

زندگی بسیار ساده ای داشت حتی لباسش از کرباس و پنبه و پارچه های دستباف بود. وقتی انسان با او برخورد می کرد بخصوص در کوهستان فکر می کرد که از اوضاع مملکت و سیاست و اجتماع اطلاعی ندارد ولی با هوش و تیز بینی عجیبی که به غیب گویی شبیه تر بود از آینده مملکت و سیاست ما را مطلع می ساخت. فوق العاده مهربان و خوش اخلاق بود اتاقی که معمولاً برای پذیرایی میهمانان آماده و نسبتاً اتاق بزرگی بود. فرشش حصیر و در گوشه اتاق ، منبر کوتاه یک پله و ... بود ولی در اتاق معنویت عجیبی بود انسان را از توجه به دنیا باز می داشت و متوجه خدای می کرد حتی بعضی از اولیاء خدا می گفتند در این اتاق حضرت ولیعصر علیه السلام مکرر نزول اجلال فرموده اند.

مرحوم شیخ علی کاشانی می فرمود:

یک شب در این اتاق مشغول نماز مغرب شدم دیدم حضرت بقیة الله ارواحنا فداه تشریف آوردند و در گوشه اتاق پشت به قبله به نحوی که من در نماز صورت مبارکشان را می دیدم نشسته من با خود فکر کردم که اگر نماز را بشکنم و عرض ادب به محضر مقدسشان بکنم شاید از این عمل من خوششان نیاید و قبل از آنکه من متوجه ایشان بشوم تشریف ببرند پس چه بهتر نمازم را نشکنم که اگر اراده فرموده باشند من با ایشان حرف بزنم تا بعد از نماز صبر می کنند و من بعد از نماز ایشان را خواهم دید . نماز را خواندم در بین نماز بعضی از جملات حضرت با من می گفتند مخصوصاً جمله یا مَن لَهُ الدُّنیا وَ الاخِره ارحَمَ مَن لَیس لهُ الدّنیا وَ الاخِرَه را که در سجده آخر چون با حال بهتری می خواندم امام هم آن را مکرر با توجه و حال بیشتری ادا می فرمودند ولی به مجردی که می خواستم سلام نماز را بدهم حضرت تشریف بردند.

مرحوم آیة الله کوهستانی زیاد بمن توصیه می کردند که اگر می خواهی به محضر حضرت ولیعصر علیه السلام برسی از آزار مردم بالأخص اولیاء خدا و مراجع تقلید و افرادی که پناهی جز خدا ندارند بخصوص بوسیله غیبت و تهمت بپرهیز و در مجالسی که این گناهان انجام می شود ننشین.

فرزند ایشان می گوید: مرحوم پدرم آیة الله کوهستانی می فرمود: یکی از علمای مشهد آمد اینجا و گفت حاج آقا من در عالم رویا دیدم که در اتاقی علمای بزرگ نشسته اند و حضرت بقیة الله روحی له الفداء در وسط اتاق و علما را نصیحت و موعظه می کنند و این جمله را می فرمایند: سرباز ما باید مثل شیخ محمد کوهستانی باشد.

مرحوم آیة الله کوهستانی در تاریخ جمعه 14 ربیع الاول 1392 قمری از دنیا رفتند و بدن مطهرشان در حرم حضرت رضا علیه السلام در دارالسیاده مدفون می باشد.