تازه هاي مقالات

يكي از مردان خوشگذران كه همواره در عيش و عشرت به سر مي برد، روزي در كنار خانه اش نشسته بود، بانوئي به حمامي معروف به حمام «منجاب» مي رفت، ولي راه حمام را گم كرد، و از راه رفتن خسته شده بود، به اطراف نگاه مي كرد، تا شخصي را بيابد و از او بپرسد. چشمش به آن مرد افتاد، نزد او آمد و از او پرسيد:

حمام منجاب كجاست؟

آن مرد عياش به خانه خود اشاره كرد و گفت: حمام منجاب همين جا است.

آن بانو به خيال اينكه حمام همانجاست، به آن خانه وارد شد، آن مرد فورا در خانه را به روي آن بانو بست و به سراغ او آمد و تقاضاي همبستري با او كرد، آن بانو كه زني پاكدامن بود، دريافت كه در تنگناي سختي افتاده و گرفتار نامردي هوسباز و سبكسر شده است، چاره اي جز اين نديد كه با به كار بستن تدبيري، از چنگ او رها شود، به او گفت: من هم كمال اشتياق را به تو دارم، ولي چون كثيف هستم و از اين رو به حمام مي رفتم، خوبست بروي مقداري عطر تهيه كني تا من خود را خوشبو كنم، قدري غذا نيز فراهم كن تا با هم بخوريم.

آن مرد، به گفته آن زن مطمئن شد و براي تحصيل عطر و غذا بيرون رفت، هماندم آن بانوي عفيفه از خانه بيرون آمد و نجات يافت.

وقتي كه آن مرد هوسباز به خانه بازگشت، زن را در خانه نديد، بسيار ناراحت گرديد، و حسرت و آرزوي زن در دل ناپاكش مانده، و به ياد او همواره اين شعر را مي خواند:

يا رب قائله يوما و قد تعبت

اين الطريق الي حمام منجاب

چه شد آن زني كه خسته شده بود و مي پرسيد: راه حمام منجاب كجاست؟

مدتي از اين ماجرا گذشت، تا اينكه آن مرد بيمار شد و در بستر مرگ افتاد، آشنايان به بالين او آمدند و او را به كلمه شهادتين تلقين مي كردند و مي گفتند؛ بگو :

لا اله الا الله ، محمد رسول الله ...

او بجاي اين ذكر، همان شعر را كه با آن خو گرفته بود مي خواند و مكرر مي گفت:

چه شد آن زني كه خسته شده بود و مي پرسيد: راه حمام منجاب كجاست؟

و با اين حال از دنيا رفت.

بررسی امنیتی. لطفا کد امنیتی را وارد کنید گوش دادن به کد