| وقتي در زندگي مشترك دچار مشكل مي شويم |
|
|
| ۰۲ اسفند ۱۳۸۶ | ||
|
آنچه اهميت دارد اين است كه هر يك از زوجين از نقش و مسؤليت ها و تعهدات خود در زندگي مشترك به خوبي آگاه باشد و در هنگام بروز مشكل يا رنجش نيز درصدد حل مشكل باشد، نه پاك كردن صورت مسأله. زيرا در غير اين صورت تا مدتي در ظاهر آرامش حكمفرما خواهد بود، اما پس از مدتي شدت مسائل و رنجش هاي سركوب شده با فشار هر چه بيشتر بيرون خواهد زد و قدرت ويرانگري خواهد داشت. پيش از هر چيز بهتر است در يك محيط آرام كه بد نيست گاهي اوقات در يك محيط آرام خارج از منزل باشد شروع به گفتگو و تبادل نظر كنيد. نخست بايد ماهيت مشكل مشخص شود. از عقايد يكديگر آگاه شويد تا بتوانيد اهدافي را براي خود تعيين كنيد. براي رسيدن به يك توافق دو جانبه بايد از درك طرف مقابل نسبت به موضوع آگاه شويد و اين هم ميسر نخواهد شد مگر اين كه در مورد آن صحبت كنيد. نه با اين اميد كه منظور يكديگر را مي دانيد به عكس العمل هاي بعضاً نادرست بپردازيد. در گفتگوها از درد، رنج، نگراني و حتي خشم هاي خود با رعايت احترام و آرامش صحبت كنيد. بايد روند گفتگو به صورتي باشد كه طرفين احساس نكنند مورد قضاوت واقع مي شوند و پس از گفتگو از صحبت هايشان عليه خودشان استفاده مي شود. به ياد داشته باشيد كه ادامه يك رابطه مهم و حساس مانند رابطه زناشويي نياز به مراقبت و توجه زياد دارد و صرفا با انتخاب درست همسر، خوشبختي تا آخر عمر در قلب ما احساس نخواهد شد. در گفتگوها احترام به عقايد يكديگر و حساسيت نسبت به احساسات طرفين در ايجاد محيطي آزاد براي بيان صادقانه عقايد و نظرات الزامي است. براي حل نهايي مشكلات بايد هر دو طرف در يافتن راه حل مناسبي انگيزه كمك به يكديگر را داشته باشند ، وگرنه فقط مطرح كردن مسائل و مشكلات گذشته و نمك روي زخم طرف مقابل پاشيدن مشكلي را برطرف نمي كند. مطمئن باشيد كه براي دوام و بقاي يك رابطه مشترك، عشق كافي نيست. وقتي يكديگر را دوست داريد، اما نقش يكديگر را ناديده مي گيريد، به مسئوليت ها و تعهدات خود در رابطه نمي انديشيد، تصميمات يك جانبه و بدون مشورت با همسر مي گيريد بدانيد كه رابطه سالم و خوشحال كننده اي نخواهيد داشت و در نتيجه احساس رضايت و خوشبختي نخواهيد كرد. شكست روابط در بسياري موارد به دليل نا اميدي از يكديگر است. پس بدانيد كه تمام افراد حتي سرسخت ترين آنها نيز از نظر رفتاري داراي دو روي سكه هستند و قابليت هاي قابل تحسيني براي خوب بودن دارند، اما در صورتي كه احساس آزادي و آرامش كنند نه اين كه زير ذره بين بوده و براي تمام حركات و رفتارشان پاسخگو باشند. پس با تنگ كردن عرصه برطرف مقابل هرگز نتيجه نمي گيريد. در بسياري از شرايط با توجه به اين كه ما در سطح متفاوتي از اميال، عواطف، احساسات و انتظارات نسبت به همسرمان هستيم، پس نبايد توقع داشته باشيم كه او هم در سطح احساسي ما رفتار كند. در غير اين صورت موجب بروز مشكلات مضاعف و تشديد بحران در خانواده مي شويم. از طرفي بايد توجه داشت كه انتظارات و توقعات ما از همسرمان معلول تلقين عوامل و اشخاص ديگر نباشد؛ زيرا طرف مقابل به سرعت اين موضوع را درك خواهد كرد و احساس مي كند تحت فشار روحي است؛ پس رفتاري به مراتب نامطلوب تر انجام داده و مرتب در لاك دفاعي فرو مي رود و اكثر رفتارهاي بي منظور شما را نيز به قصد خاصي تلقي مي كند. يكي ديگر از موضوعات مهم در حل مسائل اين است كه همواره به دنبال غلبه و پيروزي بر همسرتان نباشيد، زيرا اگر در ظاهر نيز اين طور باشد در واقع شما برنده نيستيد، بلكه در حقيقت هر دو شكست خورده و روابط به سردي مي گرايد و خدشه دار مي شود.
|
||
همواره توجه داشته باشيد كه زندگي مشترك دو نفر كه از دو جنس با دو روحيه، خانواده، فرهنگ و... متفاوت هستند هميشه هم با آرامش و بدون مشكل نخواهد بود.